Ik stel me altijd netjes voor als Suzanne Reep. Maar al snel is het Suus.
Dubbelbloedig, nieuwsgierig en nuchter. Indische roots aan de ene kant, Het Gelderse Apeldoorn aan de andere. Die twee werelden leven al mijn hele leven naast elkaar in mij. Soms vloeiend, soms schurend. En precies dat heeft me geleerd te kijken naar wat er tussen de regels zit.
Ik heb veel mee mogen maken, op verschillende vlakken. En dat is mooi, want ik leer juist door vallen en opstaan. Daarnaast heb ik keuzes gemaakt die pijn deden en keuzes die bevrijdden. Die levenservaring is in mijn werk waardevoller dan alle theorieboeken die ik ook heb gelezen.
Lang heb ik niet gevoeld hoe groot de kracht is van wat ik meedraag. De fijngevoeligheid, het cultuursensitieve, het vermogen om te voelen wat er niet gezegd wordt. Wat ik ooit ervoer als kwetsbaarheid, zet ik nu bewust in. In gesprekken benoem ik wat tussen de regels zit. Wat een ander misschien nog niet onder woorden kan brengen, maar wel al voelt.
Dat komt voort uit mijn Indische roots, uit een familiegeschiedenis van zwijgen, aanpassen en overleven. En uit het verlangen, dat ik zelf ook ken, om eindelijk te mogen bestaan zonder die constante innerlijke druk.
Ik ben er vooral voor mensen die voor een levenskeuze staan. Dat zijn zelden makkelijke momenten. Ze gaan bijna altijd gepaard met kiezen, schuld maken, benoemen waar je je voor schaamt, rouw of verlies. Het gevoel dat je iemand tekortdoet als je voor jezelf kiest. Dat je iets achterlaat wat je eigenlijk niet los mag laten.
Ik weet hoe dat voelt. En ik weet ook wat er mogelijk wordt als je toch de stap zet.
Ik werk precies en zonder omwegen. Niet om het makkelijk te maken, maar om het hanteerbaar te maken. Zachtheid waar het nodig is, scherpte waar het helpt. Ik sta erom bekend dat alles er mag zijn. Waardoor je ook de oprechte inzichten kan krijgen om het oude los te laten. En je oprecht meer senang te voelen met jezelf.